*★[-ิ_•ิ]♂:World~of~the~Ape:♀(๏_๏)♪*

Just another WordPress.com weblog

การนำเสนอโครงการ วันสุดท้ายของการเล่าเรียน October 3, 2007

Filed under: Blogroll — macaque @ 8:18 am

sy17321.jpg

ในที่สุดก็ถึงวันที่พวกเราทำการนำเสนอโครงการให้กับอาจารย์ชลารัตน์และอาจารย์ก้องกาญจน์ ในวันก่อนที่จะนำเสนอนั้น พวกเราก็ได้ซ้อมการนำเสนอกันที่บริเวณใต้ตึกอธิการบดี แม้ตัวผมเองนั้น จะไม่ได้เป็นคนนำเสนอโครงการ แต่ก็ได้มาช่วยดูและเสนอแนะแนวทางใหม่ๆในเรื่องของการนำเสนอให้กับน้องๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของคำพูดที่เป็นทางการ (ไม่ให้ใช่ภาษาพูดในการนำเสนอ เช่น คำว่า  เรา เนี่ย อย่างงี้ เป็นต้น) มารยาทท่าทางของผู้นำเสนอ (ยกมือไหว้ สำรวม มองหน้าผู้ฟัง การแต่งกายที่ดูเป็นทางการ) ลำดับขั้นตอนการนำเสนอ (คำขึ้นต้นก่อนการนำเสนอและจบการนำเสนอ)

การนำเสนอนั้นได้เรียงลำดับการนำเสนอ ดังนี้

เอ้ พูดนำ พูดเรื่องวัตถุประสงค์และเป้าหมายของการทำโครงการ

เจี๊ยบ พูดในส่วนที่ได้เดินทางไปศึกษาหาข้อมูลที่ศูนย์พัฒนาเขาหินซ้อน

หนึ่ง พูดเรื่องกระบวนการสังเคราะห์ (ไม่ได้มาซ้อม เนื่องจากติดธุระ)

โอ้ด พูดถึงขั้นตอนการดำเนินงาน สื่อที่จัดทำ

ต๊อบ พูดถึง การเงิน และการประเมินผลโครงการ

กอล์ฟ สรุปการทำโครงการ

ระหว่างที่น้องๆได้ซ้อมกันนั้น ขอชมว่าต๊อบบรรยายรายละเอียดของหัวข้อที่ได้รับมอบหมายได้คล่องดี ในขณะที่บางคนก็ยังไม่คล่องมากนัก แต่ไม่เป็นไรครับ ซ้อมกันเยอะๆก็จะลงตัวเอง ก็นั่งดูน้องๆจนถึง 3 ทุ่ม ครับ ในใจที่คิดไว้ เท่าที่ดูแล้วน้องๆทุ่มเทกันดีครับ บางคนที่ไม่ได้เป็นผู้นำเสนอก็ไม่นั่งนิ่งดูดาย ก็ยังมาดูการเตรียมงานของกลุ่ม และนั่งฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ เรียกได้ว่ามาถึงจุดนี้แล้ว ระยะที่ผ่านมาจากวันแรกรวมแล้ว 3 เดือน ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของแต่ละคนในทางที่ดีขึ้น แม้บางคนจะไม่รู้ตัวว่าตนนั้นเมีสิ่งปลี่ยนแปลงไป แต่รับรองว่านั้นคือสิ่งที่ดีครับ ถ้าให้ผมบรรยายว่าแต่ละคนว่าเปลี่ยนแปลงยังไงบ้าง คงบอกแค่คร่าวๆครับ เพราะอยากให้เขารู้ด้วยตัวเขาเองซะมากกว่า วันนำเสนอ ทุกคนแต่งกายมาดีครับ บางคนที่ไม่เคยเห็นใส่ชุดนักศึกษาก็ดูสง่าขึ้นทันตาเห็น(แซวเล่นๆ) จะมีผมที่ไม่ได้ใส่เสือแขนยาวมาคนเดียว วันที่นำเสนอนำเสนอออกมาโดยรวมแล้วค่อนข้างใช้ได้ครับ ดีกว่าตอนที่ซ้อมๆกันไว้เยอะ แม้น้องๆจะมีแสดงอาการตื่นเต้นออกมาบ้าง แต่ผมถือว่าการนำเสนอโครงการนั้นเรียกได้ว่าเป็นการแสดงออกและแสดงความกล้าอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของการเป็นผู้นำเลย ทั้งนี้เพราะผู้นำที่ดีนั้นจะต้องกล้าพูด กล้าคิด และกล้าทำ ผมคิดว่านี่คงเป็นสาเหตุที่อาจารย์ชลารัตน์ได้บอกพวกเราก่อนหน้านี้ว่าอยากให้คนนำเสนอเป็นคนที่ไม่ค่อยพูด

หลังจากที่นำเสนอเสร็จ อาจารย์ก็ให้ทำการประเมินพวกเรา จากการตอบคำถามและประเมินรายบุคคล ซึ่งในส่วนตอบคำถามก็จะถามเรื่องของสื่อที่จัดทำ มีอะไรบ้าง แล้วทำเพื่ออะไร และสื่อที่ออกมามีความสอดคล้องอย่างไรกับแนวคิดของในหลวง ผมคิดว่าการประเมินนี้ถือว่าไม่ยากเลย ถ้าพวกเราติดตามงานตลอดแล้วได้ลงมือเองด้วย แต่ที่ยากผมว่าตอนประเมินรายบุคคลซะมากกว่า เพราะที่แน่ๆคือ ต้องคิดแล้วเทียบกับเมื่อตอนประเมินครั้งแรก(วันที่ 1 กันยา) ว่าหลังจากวันนั้นมาน้องๆได้มีการพัฒนาอย่างไร แล้วพัฒนามากขึ้นหรือไม่ ซึ่งผมก็นั่งคิดวิเคราะห์การทำงานของน้องๆ(ความตั้งใจ ความคิดสร้างสรรค์ การทำงานอย่างมีระบบ ความเป็นเหตุเป็นผล) และดูแง่คิดทัศนคติต่างๆที่มีต่องานของพวกน้องๆว่าออกมาเป็นอย่างไรบ้าง กว่าจะทำเสร็จ ออกเป็นคนสุดท้ายเลยครับ  

จนมาถึงช่วงของการตอบคำถามของอาจารย์ ก็ช่วยๆกันตอบ อย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย ตอบได้มาก ตอบเพื่อช่วยขยายความให้เข้าใจมากยิ่งขึ้น แล้วก็มาถึงช่วงที่อาจารย์ทั้งสองคนสรุปถึงการนำเสนอ ตัวโครงการ ข้อเสนอแนะต่างๆเพื่อให้กลุ่มจัดทำรูปเล่มรายงานได้ปรับแก้ และพูดถึงการพัฒนาของพวกเราว่าเป็นอย่างไรบ้าง จัดได้ว่าออกมาในทางดีพอสมควร จากนี้ไปก็จัดทำรูปเล่มรายงานให้สมบูรณ์แบบ ได้นัดกันหลังสอบ วันที่ 19 ตุลาคม 50  ส่วนในวันนี้ตอนเย็นก็ฉลองกันครับ หมูกระทะ สองแผ่นดินก็นั่งพูดคุยกัน กินข้าวด้วยกัน ดูแล้วเหมือนครอบครัวใหญ่ๆครอบครัวหนึ่ง มีความรู้สึกที่ต่างจากการไปกินเลี้ยงกันของชมรมที่ผมทำ คงเป็นเพราะว่าการทำโครงการคราวนี้ได้มาจากการร่วมแรงร่วมใจของ 18 คน แต่ถ้าในชมรมของผม ที่เคยจัดทำโครงการ มีคนช่วยทำจริงๆแค่2-3 คน เหมือนมีตัวตนเพียงไม่กี่คน ดูเหงาและโดดเดี่ยว แต่มาวันนี้ตอนนี้ครับ ทำให้รู้สึกได้ดีเลยว่า เพราะวิชานี้ทำให้พวกเราได้มีหลักแหล่ง มีเป้าหมาย และได้พัฒนาตนเอง โดยเฉพาะแง่คิดเชิง Positive ของชีวิตและตัวงาน จึงทำให้ผมเกิดความรู้สึกโดยส่วนตัวว่า  

ชีวิตของเราตอนนี้ ถือว่าคุ้มดีนะ ที่ได้สร้างสรรค์เพื่อสังคม และได้ทำสิ่งดีๆก่อนที่จะได้จบการศึกษาจากที่นี่ไป ไม่กี่เดือนจากนี้ เกิดความรู้สึกว่ารัก มจธ.มากขึ้น น่าเสียดายที่เราเองหลือเวลาไม่มากนักที่จะได้ดูการเติบโตของน้องๆ รู้สึกประทับใจที่พวกเราได้ลงแรงกันทำงานจนประสบความสำเร็จได้ เป็นความสุขที่คุ้มกับหยาดเหงื่อที่ลงแรงไปจริงๆ ขอขอบคุณทุกๆสิ่ง ที่ทำให้พวกเรามีวันนี้ได้ ขอบคุณโชคชะตาที่ให้พวกเรา 18 คนได้มาเจอะเจอกันในวิชานี้ โดยมี อาจารย์ชลารัตน์และอาจารย์ก้องกาญจน์เป็นผู้สอนให้พวกเราเรียนรู้หลายๆสิ่งหลายๆอย่าง ขอบคุณมากครับ 

แล้วพวกเราก็ได้ทำสัญญาใจกันไว้ว่า ในเทอมหน้านี้ พวกเราจะทำ นิทรรศการ ที่เคยคิดกันไว้ออกมาให้ได้ โดยจะมีการขยายความแต่ละข้อของ 9 คำพ่อสอน พวกเราจะได้เจอกันอีกครับ ทำงานร่วมกันอีกทีหนึ่ง ด้วยความมุ่งมั่น ด้วยคำสัญญาจากใจของพวกเราทุกคน 

 cat-monkey1.jpg

แม้วันนี้จะเป็นวันสิ้นสุดการเรียนวิชา SSC 263 แต่การเรียนรู้สิ่งต่างๆในชีวิตเรา ไม่มีคำว่าจบสิ้น

 

3 Responses to “การนำเสนอโครงการ วันสุดท้ายของการเล่าเรียน”

  1. sarinpornt Says:

    ก่อนอื่นต้องขอโทษนะคะที่ไม่ได้มาซ้อมนำเสนอในวันศุกร์ แล้วยังมาสายอีกในวันเสาร์ ทำให้ทุกคนต้องรอและทำให้กลุ่มเสียคะแนนในเรื่องความตรงต่อเวลาไป ต้องขออภัยด้วยจริงๆ คะ
    วันนั้นไม่ทราบว่าที่ซ้อมกันไว้เป็นอย่างไร ต้องออกไปยืนเรียงกันและสวัสดีพร้อมๆ กัน ตนเป็นคนหนึ่งที่ได้ออกไปนำเสนอ จึงได้มีโอกาสเรียนรู้วธีการนำเสนอที่ดี ต้องขอขอบคุณพี่มากเลยคะที่ช่วยมาให้คำแนะนำน้องๆ ช่วงซ้อมเตรียมนำเสนอ
    เห็นด้วยนะคะกับประโยคตอนท้ายของ ที่ว่า “แม้วันนี้จะเป็นวันสิ้นสุดการเรียนวิชา SSC 263 แต่การเรียนรู้สิ่งต่างๆในชีวิตเรา ไม่มีคำว่าจบสิ้น” ใช่คะชีวิตเราจะต้องเรียนรู้กันไปทุกวัน ทุกวันก็จะมีสิ่งใหม่ๆ เข้ามาให้เราได้เรียนรู้ในชีวิตตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของคน เรื่องของเทคโนโลยีที่เปลี่ยนไปตลอดเวลา ทำให้ชีวิตไม่มีวันหยุดเดิน อยู่ที่เราจะเลือกเรียนรู้สิ่งไหน ขอให้เป็นสิ่งที่ดีและถูกต้อง และเมื่อเรียนรู้แล้วก็อย่าลืมที่จะนำมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับเราด้วยนะคะ ขอบคุณคะ

  2. numerical Says:

    เห็นด้วยคับ กับประโยคที่บอกว่า ชีวิตเรามีค่าดีนะ ที่ได้มาสร้างสรรค์เพื่อสังคม ….
    เพราะในช่วงก่อนนี้โอ๊ตมักจะไม่ค่อยได้ทำอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอัน ว่างก็นั่งเล่นเกมส์ ดูโทรทัศน์ ซึ่งมามองย้อนหลังไปก็เป็นเวลาที่เสียไปอย่างไร้ประโยชน์มากๆเลยคับ
    ในช่วงนี้ก็ปิดคอร์สไปแล้วแต่เรายังมีรายงาน และสัญญาใจที่ให้ไว้กับอาจารย์ที่ต้องทำงานร่วมกันต่อไป ยังไงก็ขอให้พี่เอิงเรียนจบในปีนี้ แล้วอย่างลืมน้องคนนี้เน๋อ
    เจอกันหลังสอบเสร็จคับ

  3. satianpong Says:

    ถ้าผมอยู่ปี 5 นะ ผมรีเกรดวิชานี้ไปแล้ว (ล้อเล่นนะครับ ^^)
    สวัสดีครับพี่เอิง จากการที่อ่านมา พงศ์เห็นด้วยทุกคำพูดเลยนะครับ พงศ์เองก็เป็นเหมือนกัน แต่ว่า… ตอนนี้พงศ์ก็ยังรู้สึกว่า มหาลัยนี้ยังไม่ได้สอนให้คนเป็นมนุษย์สักเท่าไรอยู่ดีอ่ะครับ สอนให้คนเป็นคนเก่ง คงไม่ยาก แต่น่าจะลำบาก ถ้าจะสอนให้เป็นคนดี แล้วใครหรือหน่วยงานไหนจะมาดูแลจุดนี้ล่ะครับ เพราะฉนั้น น่าจะมีวิชา SSC264 ใช่ไหมครับ..พี่น้อง! พูดถึงเรื่องเรียนพงศ์ก็ขอขอบคุณพี่เอิงนะครับ ที่สอนผมมาตลอดวิชานี้เลย เวลาผมมีความคิดหลุดนอกกรอบ พี่เอิงก็จะมาดูแล้วก็แนะนำอยู่ตลอด พงศ์คิดว่าพี่เอิงเป็นคนที่วาดรูปเก่งน่าจะไปทางกราฟฟิคอานิเมชั่นได้เลยนะ.. พี่เอิงครับ พงศ์ขอโทษนะครับ บางครั้งพงศ์ไม่รู้ว่า พงศ์แสดงกิริยามารยาทที่ไม่เหมาะสมไปหรือเปล่า หรือว่าพงศ์พูดจาไม่ดีอะไรไปเวลาพี่เอิงแนะนำพี่เอิงก็อย่าโกรธพงศ์เลยนะ หน้าตาพงศ์มันก็เป็นแบบนี้แหล่ะครับ แต่ในใจพงศ์รับฟังอยู่นะ.. ^^ แล้วเดี๋ยววันที่ 19 เรามาประชุมกันต่อนะครับ เสร็จงานนี้ไปกินหมูกะทะกันแล้วไปแข่งเกมส์จับผิดภาพกันต่อนะพี่เอิง


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s